Viva-Cura

Osteolaemus tetraspis
Afrikaanse dwerg krokodil, breedvoorhoofdkrokodil

Inleiding

De hier beschreven diersoort, Osteolaemus tetraspis is een van de kleinste krokodillen soorten. Voordat men tot aanschaf van dergelijke diersoort over gaat, moet men zich echter wel eerst heel goed oriënteren. De aanschaf van een krokodil moet niet binnen enkele dagen/weken/maanden gebeuren. Bedenk dat deze dieren een erg hoge leeftijd kunnen bereiken indien ze goed verzorgt worden. Tevens hebben ze een erg grote leefruimte nodig, zijn ze (potentieel) gevaarlijk en hebben ze een erg specifieke verzorging nodig. Een kleine dier ziet er veelal lief en schattig uit en worden op deze manier nog redelijk veel verkocht. Maar wanneer je je meer verdiept in deze diersoorten, zul je maar weinig volwassen dieren binnen de hobby tegenkomen. Waar zijn al deze kleine dieren heen die zo schattig waren? Juist ja, de meeste worden amper enkele jaren oud door slechte / verkeerd verzorging of simpelweg doordat mensen het toch onderschat hadden. Onderstaande informatie is met toestemming verkregen van crocodilesoftheworld.co.uk.

Latijnse naam:

Osteolaemus tetraspis

Algemene naam:

Afrikaanse dwergkrokodil, West-Afrikaanse dwergkrokodil of de veel gebruikte breedvoorhoofdkrokodil.

Land van herkomst:

Onder andere in Angola, Benin, Burkina Faso, Cameroen, Centraal Afrika, Congo, Cóte d'lvoire, Gaboen, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bissau, Leberia, Nigeria, Senegal, Sierra Leone, Togo

Wild populatie:

de populatie van dieren in het wild wordt geschat tussen de 25.000 tot 100.000 exemplaren.

CITES:

sinds 1996 opgenomen in de IUCN Red List of Threatened Species Category: VU A2cd (Vulnerable). Dit houdt in dat het dier CITES A is.

Lengte

Breedvoorhoofdkrokodillen bereiken een lengte van circa 1,5 meter. De grootst gemeten exemplaren bereikte echter een lengte van 1,9 meter.

Herkenning:

Volwassen exemplaren hebben een zwarte kleur op hun rug en flanken. De buik van het dier is geel gekleurd met zwarte vlekken. Juveniles zijn licht bruin gebandeerd op hun lichaam en staart en hebben een geel patroon op de kop. Door de kleine afmeting vallen de dieren vaker ten prooi aan andere dieren. Om zichzelf beter te beschermen hebben de daarom een volledig gepantserde nek, rug en staart. Zelfs op hun buik hebben ze stevige beenplaten welke de dieren beschermen. De Osteolaemus tetraspis heeft een stompe korte neus, welke net zo lang is als breed.

Leefomgeving:

Breedvoorhoofdkrokodillen zijn terug te vinden in de tropische laaglanden van West Centraal Afrika en de sub-sahara van West Afrika. De habitat van deze dieren overlapt met die van de Crocodylus cataphractus (recentelijk herbenoemt naar Mecistops cataphractus), oftewel de pantserkrokodil.

Gedrag:

De Osteolaemus tetraspis is een trage rustige en vooral 's nachts actieve krokodil. Zoals vele krokodillen is ook de breedvoorhoofdkrokodil een uitstekende jager. Het dier jaagt voornamelijk op gewervelde dieren, maar is ook een dier dat aas niet zal laten liggen. Het dier jaagt voornamelijk in of bij het water, echter zal het dier op plaatsen met voldoende land ook op het land jagen.
Bij sommige lokaliteiten, zoals die uit de Congo Basin, is een duidelijk eetpatroon te zien afhankelijk van de seizoenen. Zo eet deze lokaliteit gedurende het natte seizoen voornamelijk vis. In het droge seizoen, wanneer er minder vis voorhanden is, jaagt het dier echter ook op schaaldieren. Tevens zullen volwassen exemplaren gedurende de droge periode veel minder actief worden. Veelal graven zij een goed hol waar zij gedurende het merendeel van de dag rusten. Dit is natuurlijk te danken aan de voedselschaarste. Wanneer reptielen minder bewegen, verbruiken zij ook minder en kunnen ze dus beter een periode met schaarste doorkomen.

Conservatie:

Over de Osteolaemus tetraspis is, in tegenstelling tot andere species, relatief weinig bekend. Het is niet met zekerheid bekend hoe het dier ervoor staat met betrekking tot de steeds groter wordende invloed van mensen. Hierbij kan men denken aan het vangen van dieren voor vlees en leer en habitat verlies. Het leer dat van deze dieren wordt gemaakt, is echter niet van goede kwaliteit, dit maakt het fokken van deze dieren in gevangenschap voor leerproductie niet interessant. De Osteolaemus tetraspis is echter een dier met een groot verspreidingsgebied, hierdoor is deze soort nog niet zo bedreigd als vele andere krokodillensoorten.